Building China
19 februari 2012 - Luang Prabang, Laos
Is er nieuws?? Jazeker is er nieuws. Er is zoveel te vertellen dat ik niet weet wat ik het liefst wil typen. Als ik alles wat ik wil delen zou schrijven dan zit ik hier vanavond nog.
12 februari reisde ik van Vietnam China in. De eerste indruk was: Huh? Dit is toch een land in ontwikkeling? Nanning het busstation waar ik samen met Caroline uit Israel aankwam was high-tech. Het meerdere verdiepingen tellende station had flitsende schermen en de uitstraling van een welgeorganiseerd klein vliegveld. Overvallen door dit alles, maar met name door de wereld van karakters die iedere informatie of bestemming onbegrijpbaar maakt, besloten we samen meteen door te reizen naar Guilin, 8 uur verder richting 'noorden' . 5 minuten om de bus te halen. Het leek een onbegonnen missie(in mijn hoofd het idee van een Nederlands busstation waar je tussen de bussen moet dwalen om de juiste te vinden). Maar in Nanning werden we gewezen in richting van ' gate 27' . Voila daar zaten we (Beide: Shit! we hadden zelfs nog naar de WC gekund ;)).
Vanaf Guilin zijn we, Caroline en ik, ieder weer een eigen weg gegaan. Vrij snel wilde ik naar Xingping en Jangshou reizen om daar trekings te doen. Ondanks dat de omgeving indrukwekkend was werd de pret enigszins bedorven door onophoudende regen. Het levende backpackers Jangshou waar ik mij op verheugd had was niet veel meer dan verlaten natte straten en lege hostels. Dus tijd om verder te gaan. De enige soort van droge dag nog gefietst met een fit, met het reizigers visus besmet, nieuw-zeelands koppel, wat een ervaring op zich was.
Op naar Yunnan, de provincie meer zuid/west. Blij uit te vinden waar een 11 uur durende treinrit je kan brengen. Zomer! Het werden 3 droge aangename weken in het zonnige Yunnan. Wetende de dat meer Noordelijk in China het toch echt winter was heb ik besloten toch echt alleen in het zuiden te blijven. Daarnaast was het ook Chinees nieuwjaar wat de Chinezen masaal in beweging zet. Dus openbaar vervoer zeker naar grote plaatsen als Shanghai en Bejing was soort van onmogelijk.
In Kunming ontmoette ik Andy, een jongen uit Liverpool(van het type " more laidback than the horizon" ). In ongeveer 1,5 week, zijn we samen omhoog gereist naar Dali, Lijang, Ciaotou(Tiger leaping george trek). Tijdens de tweede dag besloot Andy met een andere jongen, Neil, verder omhoog te klimmen via een geiten paadje. Samen met wat andere besloot ik verder te gaan en bij het volgende guesthouse op hen te wachten. Echter, bijna boven op de berg heeft Neil een vallende steen/rots tegen zich aangekregen. Gelukkig hebben ze naar beneden kunnen komen maar Neil moest wel naar het ziekenhuis voor een aantal hechtingen. Helaas werd dit de onverwachte split up met Andy die ik daarna niet meer gezien heb omdat we na de trek een andere kant op zouden gaan.
Terug in Kunming trof ik bij toeval een gehavende Neil in het hostel. Fijn om even bijtekletsen en te weten dat echt alles goed met hem ging.
De reden om weer terug te gaan naar Kunming was om mijn visum voor Thailand aantevragen. Birma inreizen over land is niet mogelijk op dit moment dus werd het nieuwe plan: wwoofen(www.wwoof.org) in Chaing mai in Noord Thailand. Inmiddels is alles geregeld en zal ik de eerste twee weken van maart in op een ecologische boerderij in Chiang Mai vertoefen.
Waarom geen Birma nu: De simpele reden is dat het vanaf Kunming veel duurder is naar Yangon te vliegen dan vanaf Bangkok (300 dollar of 40 dollar)dus heb ik besloten maar even te wachten (In Thailand plan ik wel weer verder).
Na weken van eigenlijk in een behoorlijk ontwikkeld land te hebben geleefd kwam het laatste weekend toch de ontmoeting met het onderontwikkelde China(Eindelijk! De bevestiging van het idee hoe verdeeld China is). Een bezoek aan de rijstvelden van Yuanyang was alles wat nodig was. Het was met name de tweede dag dat we (Met zijn vijfen huurde we een chauffeur voor een dag. Lang leve Tori en Victoria die beide Chinees studeerde!!) door alle kleine dorpjes daar zijn gereden. Uren reden wij rond in de bergen met OVERAL rijstvelden (superindrukwekkend!!!). Bijzonder was dat na onze vraag of wij konden rondlopen in een van de dorpjes de chauffeur (die dit een vreemde vraag vond) ons afzette in een klaarblijkelijk voor tourisme georganiseerd dorp('rechte' straatstenen en engelse informatie borden). De reden waarom wij niet in een van de andere dorpjes konden rondwandelen bleef onduidelijk.
Na bijna een maand in China was het 9 februari de dag om China te verlaten. Dag China voor nu, over een paar jaar zal het anders zijn dan ik nu heb gezien. Op iedere hoek van de straat was een bank te vinden. Met name de jonge generatie is gefascineerd door het westen, merkkleding en een iphone is absolute must. Er was bijna geen plaats waar je geen kranen en andere bouwwerkzaam heden kon zien. China in progress. Ja ik ben blij dat ik China gezien heb waar het nu is. Ik heb genoten van mijn tijd hier maar geen spijt van om de pontificaal op straat plassende, rochelende, spugende, zonnebloemzaad etende, de hey kijk een blond/lichthuid obsessed bevolking weer te verlaten. Zo!! ;)
Inmiddels ben ik al meer dan een week in kei-heet-stoffig-vriendelijk Laos. Maar verhalen over Laos bewaar ik voor later. Nog een dag hier in Luang Prabang voordat wij, Jo en ik, ons storten in het feest gedruis van Vang vieng (het tubing festijn). Voor degene die een preview willen kunnen via mijn facebook op het profiel van Micheal Willette ('openbaar' profiel??) kijken die prachtig verteld hoe een trek was in NPA jungle in het noorden.
Bedankt voor de berichten van daar. Excuses voor trage reacties maar zowel in China(blokkeren mail) als hier (weinig/duur internet) is het niet makkelijk even achter een computer te kruipen!
Liefs, dikke knuffel en kus
Seraya
ps. Excuses voor de opmaak maar voor een een of andere reden pakt de site de witregels niet... Dus die was een manier om het leesbaar te houden ipv een lap tekst. Daaag :D!! xx
Tof om je verhalen en belevenissen te lezen! Echt heel erg mooie en grappige foto's heb je. Zet m op begin Maart met het wwoofen!
liefs
Heel erg veel plezier en succes!!
Liefs
hoe gaat t? ik ga straks lekker paardrijden, doe nu steeds handpaardmee- lekker omslachtig - maar als je dan een eindje op gang bent en een toltje inzet, erg leuk al dat wapperende deinende om je heen, manen, ruggen...als je een staart ziet is t mis natuurlijk. Mis je het paardrijden ook een beetje? ben benieuwd naar wat je hebt het meest gevoeld als 'dat mis ik nou echt'!
dagdagdag